Eten is weten

Het verhaal van Annick

Een vreemde eend, zo voelde ik mij gisteren. De opdracht! Waar in godsnaam vind je seitangehakt ? Ik ben gaan ’surfen’ en heb biowinkels gevonden. Sequoia was de keuze te Stokkel.

Ik op hoge hakken en met mijn 2-pièceke aan die winkel binnen. Ik viel precies uit de dresscode daar, soit. Wel volledig uit mijn comfortzone. Veel onbekende producten.

Ik heb een mandje genomen en ben begonnen. Toch is dat mandje redelijk gevuld geraakt. Dat seitangehakt dan. Ze hadden wel allerlei gehakt, maar geen seitan. En waarom dan seitan en geen tofu gehakt? De grondstoffen lijken me toch hetzelfde ? Er zal wel een reden voor zijn zeker. Ik heb dan zo 2 ‘lappen’ genomen, leken op zacht gebakken biefstukken en ik heb daarmee gewerkt.

Ook werd ik met mijn slechte winkelgewoontes geconfronteerd: Ik had geen zak mee en in een biowinkel krijg je ook geen zak (of wat had ik gedacht !). Ook al ga ik altijd bij de colruyt, waar ze ook geen zakken hebben. Ik heb mijn mandje dus terug naar het minimum gereduceerd – had achteraf gezien een kartonnen doos kunnen pakken, maar daar heb ik niet aan gedacht.

De winkeldames die ik sprak zijn meertalig Frans (GRRRR) Da’s ook weer kinne kloppen, dan. Geen idee of ik daar nog terugga. Misschien ga ik toch nog op zoek naar een andere biowinkel in het Brusselse waar ze wel NL spreken. We zien wel.

En daar heb je het weer: de wortelen liggen met aardkluiten in de groentebakken, de citroenen in een kist in alle vormen en kleuren (met of zonder zwarte plekken), de ajuin lag soms opgeschoten in de bak. Maak ik mij illusies of is hiervoor een reden ? Waarom wassen ze die groenten niet of sorteren ze ze niet ? De appels en peren lagen er wel mooi bij. Waarschijnlijk schop ik sommigen hierbij tegen hun schenen, op voorhand mijn excuses. Heeft met mijn afkomst te maken…

De bevindingen van de spagetti zelf bespreken we op het slotmoment. (zie opdracht ).

‘t Is nog wennen en zoeken. We komen er wel.

5 Responses to “Het verhaal van Annick”

1. babs Says:
   April 24th, 2008 at

   Dag Annick,
   In Brussel-centrum vind je lekkere bio producten bij Boeregoed http://www.boeregoed-brussel.com en Bio shop Den Teepot in de Kartuizersstraat http://www.bioshop.be/winkels/brussel.html
   Beide Nederlandstalig.

2. Leen Says:
   May 3rd, 2008 at

   Klinkt alsof je gewoon wat pech had met de winkel in kwestie. Ik koop mijn seitangehakt meestal gewoon in de Spar bij mij achter de hoek, van het merk De Hobbit/Food For Freedom. Ook wat andere veggie en vegan producten betreft, kan je vaak gewoon in de supermarkt terecht. Je vindt vleesvervangers in de meeste filialen van Delhaize, Colruyt, Spar, Carrefour, GB. En in de Lidl vind je zelfs Sojamelk. Ook plantaardig ijs op sojabasis vind je in de gewone supermarkt. Als ik naar biowinkel ga, is het meestal de All-Bio in Mechelen of Het Natuurhuis in Antwerpen. En je hebt heus wel biowinkels waar ze de groenten en fruit netjes presenteren.

3. Tom Vandyck Says:
   May 22nd, 2008 at

   Hallo Annick, even deze bemerkingen:
   Men laat best de teelaarde aan de aardappelen; dit voorkomt dat ze gaan schimmelen en zo houden ze ook langer. Dat ze er ‘vies’ uitzien heeft dus weldegelijk een goede / gezonde reden.
   Zwarte vlekken op citroenen kan te wijten zijn aan o.a. slagregen tijdens het groeiproces van de vrucht. Heeft de schil zwarte/bruine vlekjes maar is ze nog stevig dan is dit normaal geen probleem. Het cosmetisch aspect van groenten (grootte, vorm, uitzicht…) is bij bio ondergeschikt aan smaak en kwaliteit. Elke groente heeft zo zijn eigen verhaal – wat niet kan gezegd worden van steriele supermarkt groenten.
   Opgeschoten uien vindt ik dan weer wel niet kunnen (eerder een kwestie van beroepseer).
   Bezoek je een biowinkel, stel dan gerust vragen over de producten; de biowinkelier die ernstig en oprecht bezig is, zal je met veel plezier verder helpen…

4. Annick Says:
   May 22nd, 2008 at

   Dag Tom,

   Bedankt voor je feedback. Idd, ik weet dat die gewassen aardappelen in de supermarkt behandeld zijn met producten om niet te gaan ’schieten’,maar is dat ook zo bij andere knolgewassen zoals wortelen en rapen dan?
   Slagregen en ander natuurgeweld: ja, vele vruchten hebben daar last van en ook ik doe de groenten en het fruit niet weg uit mijn reserve omdat ze schoonheidsfouten hebben. Maar worden al die groenten in een steriele supermarkt dan zomaar weggegooid ?
   En is het cosmetisch aspect van groenten en fruit niet verenigbaar met smaak en kwaliteit ? Of is het in een bio-oogst bij een bio-boer zoals aan de fictieve appelboom in mijn tuin: alle maten en gewichten, met vele schoonheidsfouten, niet éénvormig genoeg om te sorteren ?
   Opgeschoten uien zou je natuurlijk nog kunnen gebruiken voor de ‘pijpjes’, maar dan moeten ze van rayon of kist veranderen.
   Groetjes !

5. Tom Vandyck Says:
   May 23rd, 2008 at

   Hallo,
   Bij ons komen knol- en wortelengewassen afgespoeld (maar niet schoon geschrobt) binnen. Er zit dus nog wat aarde aan maar op het einde van de dag ligt de winkel er niet mee vol.
   Supermarkten leggen de boer welomlijnde specificaties op inzake afmeting, vorm, kleur… Deze uniformering maakt het voor hen gemakkelijker om de producten te controleren, transporteren en uit te stallen. Ook de marketing boys hebben hun zegje over het uitzicht (en vooral gewicht!) – kwestie van hun doelgroep beter te bewerken zeker?
   Producten die buiten de norm vallen, komen gewoonweg de supermarkt niet; de boer verkoopt deze dan aan verwerkende industrie of dient zich op een andere weg van ze te ontdoen. De supermarkt houdt zich dus niet bezig met afwijkende producten te sorteren of te verkopen.
   Van onze leverancier krijgen wij prachtige bio-groenten en -fruit aangeleverd; ik vindt ze zoals ze zijn mooi en gelijkvormig genoeg.
   En opgeschoten uien ik nog steeds niet kunnen

Leave a Reply