“Naar aanleiding van het interview op Radio 2 over duurzame voeding en op vraag van enkele mensen op de studiedag rond Duurzame voeding in Schaarbeek, wil ik op dit blog het recept van de grootmoeder van mijn grootmoeder meegeven. Het is dus al een zeer oud – 19de-eeuws! – recept, maar door het feit dat je er – toen ook al! – geen vlees bij eet, wordt het weer hip en noemen we het “vegetarisch”.

Aardappelen (1kg) koken; prinsessenboontjes (600g) koken; 8 (of 2 per persoon) zachtgekookte eitjes (dus ongeveer 4 minuten koken).

De zoetemelksaus: 50g boter (grootmoeder drukt ons altijd op het hart dat het “goeie boter”, dus melkerijboter, moet zijn) smelten en bruin laten worden. Neem van het vuur en laat eventjes afkoelen. 3dl halfvolle melk toevoegen en op smaak brengen met zout (naar eigen goeddunken toe te voegen). De (zeer vloeibare) saus nog een klein beetje verwarmen.

De aardappelen op een bord schikken en de boontjes er bovenop leggen. Als je een kuiltje maakt, kan je de gepelde eitjes erin leggen. Tot slot kan je alles overgieten met de warme zoetemelksaus.” Bron: http://www.schrijfbeest.be/#post20

• Groenten fruit wordt onverpakt gekocht bij de lokale boer.
• eten wordt nooit weggeooid, konijnen en kippen verwerken de etensresten
• drank wordt in de brouwer gekocht in retour flessen
• bij de beenhouwer worden zelf potjes meegenomen die hervuld worden
• in de biowinkel worden flessen hervuld met wasmiddel
• pasta en spaghetti wordt in kartonnen doosjes gekocht ipv plastieken zakjes
• door gebrek aan onverpakte koekje, bakken ze suikerwafels zelf

Nog tips om de afvalzak kleiner te maken, laat ze ons zeker weten!

Nochtans vinden heel wat gezinnen het ook niet makkelijk om één dag in de week vegetarisch te eten. Redenen hiervoor zijn divers zoals smaakvoorkeuren, vleesvervangers maar niets vinden, tijdsgebrek voor het vinden van alternatieve recepten, routine, kinderen, …

Griet en Stijn uit Leuven proberen regelmatig vegetarische gerechten uit. De routine aardappelen-vlees-groenten werd hiermee verbroken en een nieuwe routine werd aangeleerd. Meestal wordt de component “vlees” gewoon weggelaten.

Erwin en Silke uit Leuven eten nog elke dag vlees (of vis) maar verminderde wel de hoeveelheid per persoon. Voor hen is de herkomst en productiewijze erg belangrijk. Ze halen hun vlees bij een lokale boer (2 varkens/ jaar, ingevroren).

Geert en Isabelle uit Gent proberen zelfs meerdere malen per week vegetarisch te eten. Ook zij laten het vlees meestal gewoon weg ipv vleesvervangers te gebruiken. Bovendien proberen ze ook de portie vlees per persoon te beperken sinds dit project.

Alle consumptie-eieren in de Europese Unie dragen een stempel. Via deze stempel kan iedereen nagaan waar het ei vandaan komt. Elk ei is op die manier volledig traceerbaar van de stal tot in het winkelschap.

Op elk ei staat een code die er bijvoorbeeld als volgt uitziet: 1 BE 1234-2.
Wat betekent dit?

Het eerste cijfer geeft aan uit welk houderijsysteem het ei komt. Er zijn vier categorieën (van 0 tot 3).

0: Biologische kippenhouderij
In een biologische kippenhouderij mogen maximaal zes kippen per vierkante meter rondlopen. Er moeten een zitstok, een legnest en strooisel aanwezig zijn. De kippen moeten de hele dag over een vrije uitloop naar buiten van vier vierkante meter per kip kunnen beschikken, behalve bij door de veterinaire autoriteiten opgelegde tijdelijke beperkingen.
Per stal mogen maximaal 3000 dieren worden gehouden. Het verwijderen van de snavelpunt is bij deze kippen verboden. Het voedsel van de legkippen moet voor minstens 80 % van biologische oorsprong zijn en er moet voldoende ruwvoeder (zoals gras) zijn. In de biologische kippenhouderij primeert de diervriendelijkheid.

1: Kippen met vrije uitloop
In dit houderijsysteem mogen maximaal zeven kippen per vierkante meter staloppervlakte aanwezig zijn. Ze hebben een zitstok en een legnest en de stal is voorzien van strooisel.
Ook hier hebben de kippen de hele dag een vrije uitloop naar buiten. Deze uitloop moet grotendeels begroeid zijn (bijvoorbeeld met gras) en een oppervlakte van minstens vier vierkante meter per kip beslaan. Het verwijderen van de navelpunt is in dit systeem toegestaan, bijvoorbeeld om te voorkomen dat de kippen elkaar kaal pikken.

2: Scharrelkippen
In dit systeem mogen per vierkante meter maximaal zeven kippen aanwezig zijn. Ze hebben een zitstok, een legnest en strooisel, maar er is geen uitloop naar buiten. Minstens een derde van de staloppervlakte is scharrelruimte. Het verwijderen van de navelpunt is toegestaan.

3: Legbatterij
Het overgrote deel van de eieren wordt geproduceerd in legbatterijen. In dit houderijsysteem zitten meestal vier tot vijf kippen samen in een kooi. De Europese wetgeving bepaalt dat per kip minstens 550 vierkante centimeter beschikbaar moet zijn.
Daarnaast gelden een reeks bepalingen voor wat de uitrusting van de kooi betreft. In dit houderijsysteem zijn de productieomstandigheden van de dieren gemakkelijk te controleren wat garanties biedt inzake hygiëne van de producten. Vanaf 2012 voorziet de Europese wetgeving bijkomende
maatregelen inzake dierenwelzijn.
Zo zal 750 vierkante centimeter per kip moet worden voorzien en zullen de kooien moeten worden uitgerust met zitstokken, legnesten en scharrelplaatsen.

De letters staan voor het land van productie. BE is de code voor België.
De vier volgende cijfers vormen de identificatiecode van de pluimveehouder.
Indien er meerdere stallen op het bedrijf zijn met leghennen van verschillende ouderdom, worden deze cijfers eventueel verder aangevuld met een extra cijfer of letter voor identificatie van de betreffende stal. Op deze manier heeft elke stal op elk pluimveebedrijf een eigen identificatiecode.

meer info?
www.ei.be hier kunt u achterhalen van welk bedrijf het eitje in uw koelkast afkomstig is.

www.biologischei.be geeft meer uitleg over biologische eieren

Maar wat is nu het beste? Wegwerpverpakking of retour? Brik of glas?

Een paradox vinden Sofie en Sepp dat in de supermarkt biologische groenten en fruit meer verpakt zijn dan gangbare producten.  Dit komt doordat de biologische keten volledig gescheiden dient te zijn van de andere ketens (om verwisseling te voorkomen, traceerbaarheid te behouden,…). Daardoor worden groenten en fruit in supermarkten vaak afzonderlijk verpakt. In een volledig biologische winkel of boerderij heb je dat niet.

Winkel verstandig, koop minder afval – een artikel in Frontaal van Gents Milieu Front (GMF), geeft enkele tips over hoe je afvalarm kan winkelen.

• gebruik een stevige boodschappentas of bak
• koop groenten en fruit los
• koop glazen flessen met statiegeld
• koop navulverpakkingen
• koop grootverpakkingen (vb van koeken en geef die dan in een doosje mee aan je kinderen)
• neem eventueel zelf je potjes mee naar de winkel (op de blog van low impact man kan je ervaringen lezen)

In het dossier verpakkingen van GMF vind je uitleg over wegwerp drankverpakkingen en waarom hergebruik altijd beter is dan wegwerp.