Ik op hoge hakken en met mijn 2-pièceke aan die winkel binnen. Ik viel precies uit de dresscode daar, soit. Wel volledig uit mijn comfortzone. Veel onbekende producten.

Ik heb een mandje genomen en ben begonnen. Toch is dat mandje redelijk gevuld geraakt. Dat seitangehakt dan. Ze hadden wel allerlei gehakt, maar geen seitan. En waarom dan seitan en geen tofu gehakt? De grondstoffen lijken me toch hetzelfde ? Er zal wel een reden voor zijn zeker. Ik heb dan zo 2 ‘lappen’ genomen, leken op zacht gebakken biefstukken en ik heb daarmee gewerkt.

Ook werd ik met mijn slechte winkelgewoontes geconfronteerd: Ik had geen zak mee en in een biowinkel krijg je ook geen zak (of wat had ik gedacht !). Ook al ga ik altijd bij de colruyt, waar ze ook geen zakken hebben. Ik heb mijn mandje dus terug naar het minimum gereduceerd – had achteraf gezien een kartonnen doos kunnen pakken, maar daar heb ik niet aan gedacht.

De winkeldames die ik sprak zijn meertalig Frans (GRRRR) Da’s ook weer kinne kloppen, dan. Geen idee of ik daar nog terugga. Misschien ga ik toch nog op zoek naar een andere biowinkel in het Brusselse waar ze wel NL spreken. We zien wel.

En daar heb je het weer: de wortelen liggen met aardkluiten in de groentebakken, de citroenen in een kist in alle vormen en kleuren (met of zonder zwarte plekken), de ajuin lag soms opgeschoten in de bak. Maak ik mij illusies of is hiervoor een reden ? Waarom wassen ze die groenten niet of sorteren ze ze niet ? De appels en peren lagen er wel mooi bij. Waarschijnlijk schop ik sommigen hierbij tegen hun schenen, op voorhand mijn excuses. Heeft met mijn afkomst te maken…

De bevindingen van de spagetti zelf bespreken we op het slotmoment. (zie opdracht ).

‘t Is nog wennen en zoeken. We komen er wel.

Ilja: ” We proberen om meer seizoensgroenten te eten. De handige groentekalender helpt daar goed bij. Daar het project voornamelijk in de wintermaanden loopt, is er helaas weinig keuze maar dat maakt dat we er wel bewuster mee bezig zijn. Knollen, kolen, rapen, prei, ajuin en een hele nieuwe ontdekking: aardpeer“.

Bovendien zijn aardpeerknollen bijzonder voedzaam en licht verteerbaar. Aardperen bevatten inuline ( niet gelijk aan het hormoon insuline) dit is een koolhydraat en verwant met fructose. Ze is dus verantwoordelijk voor de wat zoete smaak, maar verteert amper en beïnvloedt dus de bloedsuikerspiegel niet. Bij sommige mensen ontstaat hierdoor wel een zekere “winderigheid”…

De meest courante bereidingswijze bestaat erin de knollen gedurende 15 à 20 minuten te koken met een weinig water (vooral niet te lang koken, want dan vallen ze uit elkaar). Je kan aardpeer ook bakken (in schijfjes) of als smaakmaker toevoegen aan soep.